अरे यार, यो देश कहाँ गइरहेको छ, कन्टिर–बाबूले बुझ्न सकिरहेका छैनन् । उनको प्रश्न छ– यहाँ कोही पनि सुरक्षित छैनन्, किन ?
कन्टिर–बाबूको भनाइ छ– सुरक्षाको मामलामा बाँकी विश्व र नेपालमा धेरै फरक छ । त्यसमा एउटा टड्कारो फरक त यही हो कि अन्त अपराध भए अनुसन्धान हुन्छ, अपराधीलाई सजायको दायरामा ल्याइन्छ । तर नेपालमा अपराध हुँदा अनुसन्धान त हुन्छ तर अधिकतर घटनाका अपराधीलाई सजायको दायरामा ल्याइँदैन, अपराधी पत्ता लाग्यो भनिँदैन ।
नेपालमा प्रायः बलात्कार, हत्या, हिंसाका घटनामा कि अपराधी अलप हुन्छन् कि बनाइन्छन् । कन्टिर–बाबूलाई नेपालको एउटा अर्को विशेषता पनि अचम्मको लाग्छ । दुनियाँमा नेपाल नै एउटा यस्तो देश हो, जहाँ अपराध अनुसन्धान गर्ने मुख्य जिम्मेवारहरूबाटै अपराधीलाई संरक्षण प्रदान गरिन्छ ।
त्यसो भए के नेपालमा चेलीबेटीहरूले सुरक्षित भएर बाँच्न पाउने अधिकार छैन ? कन्टिर–बाबू सोध्छन्– २०७५ साउन १० गते सुदूरपश्चिम, महेन्द्रनगरकी निर्मला पन्तको बलात्कारपछि हत्या भएको घटना के अब पुरानो भइसक्यो ? अढाइ वर्षदेखि जारी रहेको भनिएको अनुुसन्धानको क्रम कहिलेसम्म रहिरहने हो ? यसमा केही अनुसन्धान भइरहेको पनि छ कि भइरहेको भनेर झुठमुठमै भनिँदै छ ?
कन्टिर–बाबूलाई थाहा छ, निर्मला पन्तको घटनामा राज्य नै आरोपित छ । अहिले पनि राज्य सञ्चालनको मूलधारमा रहेकाहरूकै नातागोताबाट अपराध भएको, अपराधीलाई राज्यले नै संरक्षण प्रदान गरिरहेको आशङ्का कन्टिर–बाबूलाई छ ।
यही दुःखद् शृखङ्लामा सुदूरपश्चिम, बैतडीकी अर्की चेली भागरथी भट्टको नाम पनि थपिएको छ । यो घटनाले यो राज्यमा कोही चेलीबेटी पनि सुरक्षित छैनन् भन्ने थप पुष्टि भएकोमा कन्टिर–बाबू थप गम्भीर बनेका छन् ।
अरे, ओल्बा के हुँदै छ हजुरद्वारा कब्जा गरिएको राज्यमा ? किन यहाँ हाम्रा चेलीबेटी सुरक्षित छैनन् ? अपराधी फेला पर्छन्, सजाय पाउँछन् भन्ने प्रत्याभूति किन छैन ? निर्मलाको मात्र होइन भागरथीको घटनामा पनि अनुसन्धानमा खटिएको कुकुर पानीछेउ पुगेर अलमलिएजस्तो सरकार अपराधी खोज्दाखोज्दै कुन ठाउँमा पुगेर अलमलिइरहेको छ ?
बलात्कारपछि हत्या भएको यो घटनामा पनि निर्मला पन्तको घटनामा जस्तै ढाकके तीन पात हुन्छ कि के हुन्छ ? कन्टिर–बाबू अहिले किटान गरेर भन्ने पक्षमा छैनन् । तर यस्ता घटनापछि सार्वजनिक हुने ओल्बाका ट्वाइसी राथाको कुरा कन्टिर–बाबू सधैँ सम्झिरहेका छन् । राथाका अनुसार ‘बलात्कारपछि हत्या हुनु सामान्य घटना हो, यस्तो घटना विश्वमा जहाँ पनि हुन्छ,’ रे ! हे दैव हामी नेपालीले कस्ता नेता र प्रशासक पाएका छौँ ?
अपराध जहाँ पनि हुन्छ भनेर बोल्दैमा दायित्व सकिन्छ मुख्य जिम्मेवारहरूको ? भारतको दिल्लीमा भएको बलात्कारपछि हत्या भएको घटना याद छ कि नाइँ ? त्यहाँ अनुसन्धान भयो, अपराधी पत्ता लाग्यो । कानुन संशोधन गरियो । मुद्दा चलाइयो र सबै अपराधीलाई मृत्युदण्ड दिइयो । तर हाय रे नेपाल ! हाय रे नेपालका नेता ! हाय रे तिनका चाकर ! दुनियाँका छोरीचेली बलात्कार गरिउन्, मारिउन् तिनलाई बाल मतलब छैन ।
कन्टिर–बाबूलाई लाग्छ, निर्मला घटनाका दोषीलाई सार्वजनिक गरेर समयमै सजाय दिइएको भए शायद भागरथीले यसरी जीवन गुमाउनुपर्ने थिएन । मधेसतिर एक भनाइ प्रचलित छ– जसका छोरी छैनन्, तिनले छोरीको मर्म पनि बुझ्दैनन् । भगवान्सँग कन्टिर–बाबूको प्रार्थना छ– नेपाल सरकार र प्रशासकका सम्बन्धमा यो भनाइ सत्य सावित नहोस् !
साभार : koshionline
