कसलाई के धन्दा, कसलाई के धन्दा, घरज्वाइँलाई खानेकै धन्दा ! नेपाली समाजमा प्रचलित यो उखान अहिले प्रदेश सरकारहरूको हकमा ठ्याक्कै मिलेजस्तो लाग्छ कन्टिर–बाबूलाई ।
सम्पूर्ण विश्व अहिले कोरोनाविरुद्धको सङ्घर्षमा व्यस्त छन् । विश्वका सरकारहरू आफ्ना जनताको ज्यान कसरी जोगाउने होला भन्ने चिन्ता र ध्याउन्नमा छन् । तर नेपालका सङ्घदेखि प्रदेशसम्मका सरकारहरू भने आफ्नो सत्ता जोगाउने कुरालाई नै महाभारत बनाइरहेका छन् ।
कन्टिर–बाबूले पढेको इतिहासले भन्छ– रोममा एक जना राजा थिए, निरो । उनी बाँसुरीका सोखिन थिए । सम्पूर्ण रोम जलिरहँदा राजा निरो भने बाँसुरी बजाइरहेका थिए । जनताको अवस्था जे सुकै होस् ।
नेपालमा पनि रोमको त्यही मिथकीय नियति थोपरिएको छ । कन्टिर–बाबूका अनुसार अहिले समाजमा कोरोना भाइरस भुसको आगोजस्तै जताततै सल्किन थालेको छ ।
बाँसुरी प्रदेश सरकारले आफैँले राख्ने भयो । पछि कोरोनाले सबै सोत्तर हुँदा लालबाबुजीले सिगरेट फ्याक्ट्रीको क्वार्टरमा बसेर निरो सम्झिँदै बजाउनुपरेन ।
अहिले कोरोनाको सम्भावित आतङ्क र महामारीसँग जुध्न आवश्यक तयारी गर्नुपर्ने, अक्सिजनको जोहो गर्नुपर्ने, अस्पताल, स्वास्थ्यकर्मी, आइसोलेसन, होल्डिङ सेन्टर, क्वारेन्टाइन, माक्स, सेनिटाइजर, खोप आदि बन्दोवस्त गर्नुपर्ने संवेदनशील बेला हो । विडम्बना गर्नुपर्ने काम गर्न छोडेर सङ्घदेखि प्रदेशसम्मका सरकारहरू उद्घाटन, शिलान्यासका नाममा शिलालेख र ताम्रपत्रमा नाम लेखाउन र कीर्तनको सामान बाँड्ने कार्यलाई प्राथमिकतामा राखेका छन् । यो देखेर कन्टिर–बाबूलाई बहुत ‘अजगुत’ लागेको छ ।
अरे यार, हेर्नुहोस् कोरोनाकालमा प्रदेश २ को सरकारको प्राथमिकता ! मानौँ कोरोना कुनै देव–देवी हुन् र तिनको पूजा, आरती र कीर्तन गर्न झ्याली, ढोलक, हारमोनियम दिएर कीर्तन मण्डली र मठ–मन्दिरलाई सहयोग गर्ने रे ! सायद प्रदेश सरकारका मान्छेलाई लागेको होला यति गरेपछि कोरोना चैट् !
प्रदेश सरकारको यस कार्यको नेपाल पत्रकार महासङ्घका पूर्वकेन्द्रीय सदस्य देवकुमार यादवले तीव्र आलोचना गरेका छन् । उनी भन्छन्– बाँसुरीवालाहरू छुट्यो प्रदेश सरकार ! मेलामा यस्ता बाँसुरी किन्न हामीलाई पनि सहयोग गर !
यो कस्तो जग हँसाउने कार्यक्रम, छ्या ! भनेर पत्रकार यादवले सार्वजनिक बहसमा राखेको प्रश्नप्रति कन्टिर–बाबूको पूर्ण सहमति छ ।
साथै कन्टिर–बाबू यादवजीलाई एउटा विशेष जानकारी दिन चाहन्छन्– अरे यादव जी, बाँसुरी प्रदेश सरकारले आफैँले राख्ने भयो नि ! पछि कोरोनाले सबै सोत्तर हुँदा लालबाबुजीले सिगरेट फ्याक्ट्रीको क्वार्टरमा बसेर निरो सम्झिँदै बजाउनुपरेन !
