कार्यालयका अनुसार २०७१ । ०७२ मा १४२ दुर्घटना भएकोमा ०७२ । ७३ मा बढेर २४० पुगेको छ । यो सख्या २०७३ । ७४ मा अझै बढ्ने प्रष्ट देखिएको छ । यो आर्थिक वर्षको डेढ महिना नपुग्दै ४९ दूर्घटना भएका छन् । यो सडकमा विगत दुई वर्ष यता दुर्घटना कै कारण ७७ जनाको मृत्यु भै सकेको छ भने ६१९ जना घाइते भएका छन् ।
तथ्यहरू र पछिल्ला घटनाक्रमले नारायणगढ मुग्लिन सडकको यात्रा केही वर्ष यता जोखिम बढ्दै गएको प्रष्ट देखायो । यसमा कसको दोष कति भनेर समीक्षा भने कतै भएको पाइँदैन । सरोकारवाला निकायहरू दुर्घटनामा आफ्नो भन्दा पनि अरुको दोष बढी देख्छन् ।
“अहिले जति दुर्घटना भई रहेका छन् अधिकाँश चालककै लार्पवाहीले भएका छन्”,
चितवनका ट्राफिक प्रहरी निरिक्षक राजन भेटवालले भन्नुभयो, “साँघुरो, उकालो ओराले र घुम्ति धेरै भएको नारायणगढ मुग्लिन सडकको जीर्ण अबस्था पनि दुर्घटना बढ्नुको कारण हो ।”
अहिले सडकको माथिल्लो भाग साढे पाँच देखि ६ मिटर सम्म मात्रै छ । बढ्दो सवारी चापलाई विचार गर्दा यो कम हो । अब सडक विस्तार गर्दा कम्तिमा नौ मिटर बनाउने योजना छ ।
नारायणगढ मुग्लिन सडकमा अहिले ३० मिटर गोलाइ भन्दा कम गोलाइ भएका घुम्ति घुमाउने, सेति दोभान, दासढुङ्गा , जलविरे लगायतका सात स्थान भन्दा बढी छन् । जुन सडक सुरक्षाका हिसावले बढी जोखिम हुने प्राविधिकहरू वताउँछन् । एशियाली सडकको मापदण्डले पनि कम्तिमा ४० मिटर भन्दा बढी गोलाइ भएका घुम्ति रहनुपर्ने उल्लेख गरेको छ ।
“सडक साँघुरा छन् । घुमाउरो धेरै छ अगाडिबाट आएका सवारी साधनलाई बीचमा रहेको पहाडले छेक्दा देखिदैन अनि दूर्घटना हुन पुगेको छ”, नारायणगढ मुग्लिन सडक निर्माण आयोजनाका इन्जिनियर शिव खनाल भन्नुहुन्छ, “अव सडक विस्तार सगै पुग्ने सडक निर्माणको अन्तराष्ट्रिय मापदण्डले पनि दूर्घटना न्यूनीकरणमा सहयोग पुग्ने छ ।”
“ चालिस किलो मिटरको प्रतिघण्टाको गतिमा गाडी गुड्दा घुम्तिमा अगाडिबाट आउने साधनलाई गाडी ठोक्निवाट बच्नका लागि बीचको फरक ८५ मिटरको दुरी हुनुपर्छ तर त्यो पनि छैन”, इन्जिनियर खनालले भन्नुभयो । उहाँले यथास्थितिमै सडक राखि रहने हो भने दूर्घटना अझै बढ्दै जाने निश्चित रहेको उहाँको विचार छ ।
उहाँका अनुसार अहिले राजमार्गका सवै स्थानमा कम्तिमा ४० मिटर गोलाइ भन्दा वढीका घुम्ति बनाइने छन् । सडक विस्तारका लागि आयोजनाले दुई अर्व ९० करोड वजेट खर्च गर्दै छ । सन् २०१५ अप्रिलवाट शुरु भएकोसडक निर्माणको काम २०१७ को अगष्टमा सकिने योजना छ ।
“सडक आफैमा समस्या होला तर सडकलाइ मात्रै दोष लगाएर उम्कन मिल्दैन”, ईन्जिनयर खनालले भन्नुभयो, “ चालकको लार्पवाही दुर्घटनाका प्रमुख कारण हुन् भने ट्राफिकले गर्नुपर्ने नियमित कार्य पनि प्रभावकारी गर्न नसक्नु दोश्रो समस्या हो ।”
सडकमा गुड्ने थोत्रा सवारी साधनको अबस्था, सडकमा अत्यावश्यक सडक संकेतको अभाव पनि दुर्घटना बढ्नुको कारण हो । मध्य क्षेत्र प्रहरी कार्यालय हेटौडाका प्रहरी नायव महानिरिक्षक (डिआइजी) पशुपति उपाध्याय भन्नुहुन्छ, “सडकमा ट्राफिक संकेत छैन । जीर्ण भएका सवारी साधन मर्मत सुधारमा सम्वन्धित निकायको ध्यान पुग्न सकेको छैन । जसका कारण अहिले दुर्घटना भइरहेका छन् ।”
“अदक्ष चालकले सहजै चालक अनुमतिपत्र पाइरहने अबस्था नरोकिएसम्म दुर्घटना रोकिदैन”, उहाँले भन्नुभयो , “रोड प्रमिट दिदा नै सवारी साधन सञ्चालनका लागि प्राविधिक रुपमा परिक्षण गरि चुस्त दुरुस्त भएको प्रमाणित गर्नुपर्छ ।”
नेपाल यातायात ब्यवसायी महासंघका केन्द्रिय उपाध्यक्ष रामप्रसाद सुवेदी पछिल्लो समय चालक र सवारी साधनको अवस्थालाई कारण देखाएर सरकारी निकाय पन्छिने गरेको गुनासो गर्नुहुन्छ ।
“लाखौ लगाएर किनेको सवारी साधन घरखेत नै हुने गरि त्यसै फाल्न कसलाइ मन लाग्छ र ?”, सुवेदीले भन्नुभयो, “चालकको पनि परिवार हुन्छन् । आफै मर्छु भन्ने जान्दा जान्दै किन दुर्घटना गराउछन् ।”
एकले अर्कालाइ दोष देखाएर भन्दा पनि नारायणगढ मुग्लिन सडक खण्डमा बढ्दै गएको दूर्घटना न्यूनीकरण गरी जनधनको सुरक्षा गर्नुपर्नेमा सरोकार वालाहरुको ध्यान पुग्न जरुरी छ । जसका लागि दूर्घटनाका कारण पहिचान गर्न विशेष टोली नै बनाएर अध्ययन गर्नुपर्ने र समस्या पहिचान गरि त्यसको समाभानमा लाग्नुपर्ने माग सर्वसाधरणको छ ।

gorkhapatraonline