मकर श्रेष्ठ

श्रावण २३, २०७३- मकवानपुर फाखेलका विनोद लामा दम्पती नौ महिने छोरा काखी च्यापेर गत सोमबार पाटन अस्पताल आइपुगे । छोरालाई निरन्तर खोकी लाग्ने र छाती खराब हुने समस्या थियो । त्यसैको उपचार गराउन उनीहरू गाउँबाट पाटन आए । चन्द्रागिरि मन्दिर वरपरको पर्खाल लगाउने ठेक्का पाएका विनोद छोरा बिरामी भएपछि केही दिनदेखि अस्पतालमै छन् ।0

चिकित्सकले सिफारिस गरेको औषधि नियमित तीन दिन सेवन गर्दा पनि खोकी निको नभएपछि उनीहरू चिन्तित भए । शुक्रबार राति नौ महिने रेमनले हुरुक्कै हुने गरी खोक्न थालेपछि छोराको उपचार गर्न आएका अर्का कुरुवाको मन छोयो । छोरा निमोनियाँ भएर उपचार गर्न आएका धादिङ सिम्लेका ती व्यक्तिले अस्पतालको मात्रै भर नपर्न सल्लाह दिए । छोरालाई बाल वार्डको २२ नम्बरमा राखेर उपचार गराइरहेका विनोद दम्पती पनि धामीझाँक्रीमा विश्वास गर्थे । अस्पतालको शय्यामा भएका बिरामी लिएर बाहिर झाँक्री खोज्न कहाँ जाने ? कसलाई बोलाउने ? लामा दम्पतीले सोच्नै सकेको थिएन ।

सोही वार्डको २४ नम्बर बेडका बिरामीका धादिङका ती कुरुवासँग विनोदको चिनचान हुने नै भयो । ती कुरुवाले भने, ‘अलिअलि त मलाई पनि झारफुक गर्न आउँछ । अस्पतालको बेडमा त कसरी फुक्नु ?’ विनोद र उनकी श्रीमती राममाया तामाङले अस्पतालको सोधपुछ कक्ष बाहिर गएर फुक्ने जुक्ति निकाले । रामयामाले चामल (अक्षता) र बाटेको धुप जुटाइन् । पल्लो बेडको कुरुवालाई आग्रह गरेर शुक्रबार बिहान साढे पाँच बजे बाहिर निस्की अस्पतालको ढोका नजिकैको रूखको फेदमा झारफुक गर्न थाले ।

आफूले लगाएको दाहिने खुट्टाको चप्पल ओछ््याए अनि झारफुक सुरु गरे । देब्रे हातमा कागजको टुक्रामा चामल राखे । बाटेको धुप सल्काएर त्यही कागजको छेउमा राखे । दाहिने हातका तीनवटा औंलाले देब्रे हातको कागजमा राखेको चामल च्यापेर केही गेडा निकाल्दै बच्चालाई छुवाएर झारफुक सुरु गरे । झारफुक गर्ने ती व्यक्तिले भने, ‘लागो पनि लागेको रहेछ अनि पो ओखतीले छोएन ।’

राममाया उनको दाहिनेतिर बसेकी थिइन् । छोराको छातीको धड्कन बढेपछि थप चिन्तित हुन्थिन् । काखमा छोरा राखेर दाहिने हात टाउकामा राखेकी थिइन् भने देब्रे हातले छातीमा सुमसुम्याउँथिन् । रूखको फेदमा तीन मिनेट जति झारफुक सकाएर उनीहरू अस्पतालकै शय्यामा फर्किए । अस्पतालमा भीडभाड नहुने बेला उनीहरू बिहानै झारफुक गर्न बेडबाट बाहिर निस्केका थिए । बिहानको ६ बजेपछि नर्सले सधैंझैं औषधि खुवाइन् ।

‘ओखतीले कामै नगरेपछि फुकफाक गर्दा पो ठीक हुन्छ कि भनेर अर्को बेडको कुरुवालाई लगाएँ,’ विनोदले भने, ‘अस्पताल आउनुअघि पनि गाउँमा पनि फुक्न लगाएँ । अलि कम भएजस्तो हुन्थ्यो ।’ यसअघि उनी असार र साउन ९ मा पनि छोराको उपचार गरेर फर्केका थिए । गाउँमा उनका बुबा लामा काम गर्छन् । ‘डाक्टरको मात्रै भर परेर चाहिँ हुँदैन,’ उनले भने, ‘झारफुक र ओखतीमुलो दुवै गर्दा एउटाले पक्कै छुन्छ ।’