तर, आइतबार साँझ वीरगन्जकै गहवा अतिथि सदनमा भिन्दै वातावरण थियो । जहाँ तिनै सोनी बेहुली थिइन्, जटाधारीसँग उनको बिहे हुँदै थियो ।

दाइजो निहुँमा सोनीको बिहे रोकिएको खबर वीरगन्जभरि फैलियो । प्रश्न थियो, परम्परागत समाजमा बिहे मण्डपबाट फर्काइएकी केटीसँग बिहेका लागि अर्को केटा राजी हुन्छ त ? वीरगन्ज बर्णवाल समाजका अध्यक्ष रवीन्द्र बर्णवालले भने, ‘यो खबर हामीले सुन्यांै, लाजमर्दो भयो । हामीले निधो ग¥यौं, अर्को केटा खोज्नुपर्छ । केटा पनि वीरगन्जकै खोजियो । सोनीको बिहे भयो । अहिले आनन्द अनुभूति भएको छ ।’

बर्णवाल समाजका अगुवा नयाँ केटा खोज्न सक्रिय भए । उनीहरूले वीरगन्जकै युवक जटाधारीसँग शनिबार भेटेर सोनीसँग बिहेकोे प्रस्ताव राखे । उनी सहर्ष बिनादाइजो सोनीलाई बिहे गर्न राजी भए ।

मनोजकुमार बर्णवाल र मृत्युञ्जयकुमार बर्णवाललगायत अगुवा केटा खोज्न सक्रिय भएका थिए । जटाधारीलाई राजी गराउन वीरगन्जका व्यवसायी वीरेन्द्रप्रसाद क्षेत्री कुर्मी उनकै घर पुगे । ‘नमाने लाग्ने खर्च म नै तिर्छु भनेर पुगेँ, केटा पक्षले सहर्ष प्रस्ताव स्विकारेपछि आदर्श बिहे सम्भव भयो,’ कुर्मीले भने ।

अतिथिसदनमा बेहुलाबेहुलीलाई आशीर्वाद र बधाई दिन वीरगन्जका सामान्यसँगै गण्यमान्य व्यक्ति ओइरिएका थिए । धेरैले केटा पक्षलाई राम्रो काम गरेको भन्दै धन्यवाद दिए । कतिले त उनलाई ‘हिरो’ को संज्ञा पनि दिए।

अतिथि सदनमा महिला चलन–विधिका काममा व्यस्त देखिन्थे । बर्णवाल समाजकै आयोजनामा भोज गरियोे।

बेहुलीका बाबु बेतिया स्टेसन रोडका बृजकिशोर बर्णवालको आँखामा खुसीको आँसु छचल्किएको थियो । ‘मसँग खुसी वर्णन गर्ने शब्द छैन, हिजोसम्म रुँदै थियौं, आज छोरीको बिहे भयो, खुसीको सीमा नै छैन,’ उनले भने, ‘नेपालले मलाई जीवनमा यो उपहार दियो । यहाँको समाज र प्रहरी प्रशासनप्रति कृतज्ञ छुँ ।’

बेहुला जटाधारीले भने, ‘दाइजो नपाएर सोनीलाई बिहे गर्न केटाले इन्कार गरेको कुरा मसँग ल्याइयो । दाइजो लिनुदिनु राम्रो होइन । यसै निहुँमा कसैको बिहे रोकिनु त झनै राम्रो होइन । त्यसैले म सोनीसँग बिहे गर्न राजी भएँ। मलाई आनन्द लागेको छ।’

दाइजो नपाएर बिहे गर्न नमानेका बाबुछोरालाई लागेको खर्च बेहोर्ने र विवाहमा उपस्थित हुने सर्तमा प्रहरीबाट छुटाइएको थियो । उनीहरूकै आँखाअगाडि यो सुकार्य गर्ने र उनीहरूलाई लज्जाबोध गराउन आफूहरूले प्रहरीबाट छुटाउन पहल गरेको बर्णवाल समाजले जनाएको छ।